Pages

Sunday, February 7, 2010

ശൂന്യതയിലെക്കൊരു വാതില്‍ .....

മൌനം
ശൂന്യതയിലെക്കൊരു
വാതില്‍ തുറക്കുന്നു

നമുക്കിടയില്‍
കവിത ,...
പുതിയൊരു
പൌര്‍ണമിയാകുന്നു

നീ വിട പറഞ്ഞകലുമ്പോഴും
നിന്‍റെ നിശ്വാസം
എനിക്ക് പകര്‍ന്ന
പകല്‍ കിനാവിന്റെ
കാഠിന്യത്തെ
ശപിക്കാതെ
ഞാന്‍
നിന്നിലേക്ക്‌ തന്നെ
എന്റെ ഹൃദയം
ചേര്‍ത്തു വയ്ക്കുന്നു


രക്തം വാര്‍ന്നു നീലിച്ച
ഹൃദയഭിത്തികളില്‍
ഞാന്‍ പതിപ്പിച്ച
നിന്‍റെ ചിത്രം
രൂപ പരിണാമങ്ങളിലൂടെ
വികൃതമായെന്നു
കാലം സമര്‍ഥിച്ചാലും

കണ്ണുകളില്‍
ഞാനൊളിപ്പിച്ച
അടങ്ങാത്ത
പ്രണയ ദാഹം
അലയടങ്ങത്ത കടലായി
ആകാശത്തെ ച്ചുംബിച്ചീ
ഭൂമിയെ ....
വിഴുങ്ങാനണയുമ്പോള്‍



നിന്‍റെ സ്വപ്നങ്ങള്‍
പുനര്‍ ജന്മ സങ്കല്‍പ്പങ്ങളില്‍
നിന്നുയിര്‍ കൊണ്ട
പുതു പുലരിയെ
കിനാവ് കാണുമ്പോള്‍

എനിക്കൊന്നുകൂടി
മരിക്കണം
പുനര്‍ജനിക്കനല്ല
ഞാന്‍ വിതച്ചു ...
കൊഴ്ത് കൂട്ടിയ
മോഹങ്ങളുടെ
പത്തായത്തിനുള്ളില്‍
ഒന്ന് പുതച്ചു മൂടി
ശാന്തമായി
എനിക്കൊന്നുറങ്ങണം

3 comments:

റ്റോംസ് കോനുമഠം said...

എനിക്കൊന്നുകൂടി
മരിക്കണം
പുനര്‍ജനിക്കനല്ല
ഞാന്‍ വിതച്ചു ...
കൊഴ്ത് കൂട്ടിയ
മോഹങ്ങളുടെ
പത്തായത്തിനുള്ളില്‍
ഒന്ന് പുതച്ചു മൂടി
ശാന്തമായി
എനിക്കൊന്നുറങ്ങണം

കുരിയാത്തീ,
മേല്‍ വരികള്‍ ഏറെ ഇഷ്ടായീ.
എപ്പോഴും ഇവിടെ വരാറുണ്ട്. ഇനിയും വരാം

ശാരദനിലാവ്‌ (സുനില്‍ ‍‍‍പെരുമ്പാവൂര്‍) said...

നിന്‍റെ സ്വപ്നങ്ങള്‍
പുനര്‍ ജന്മ സങ്കല്‍പ്പങ്ങളില്‍
നിന്നുയിര്‍ കൊണ്ട
പുതു പുലരിയെ
കിനാവ് കാണുമ്പോള്‍

minnumusthafa said...

വളരെ മനോഹരമായിരിക്കുന്നു അനിലേട്ട ഇനിയും മനോഹരമായ വരികള്‍ ഈ തുലികയില്‍ നിന്നും പിറക്കട്ടെ ;;ആശംസകള്‍